BESCHAVING IN GEVAAR ?

                                                               

De documentaire begint met een aangeslagen verslaggeefster, die zich tussen de puinhopen in Aleppo bevindt. Zij vertelt het verhaal van de enorme aantallen kinderen die dikwijls als wees hier moeten leven. De camera beweegt in de richting van een straat die volledig is te vergelijken met Rotterdam of Dresden na de bombardementen. Af en toe zie je dat de vrouw moeite heeft haar tranen te bedwingen. 

EVEN EEN VLEKJE WEGWERKEN

In het begin lijkt het een rustige discussie, maar al snel is duidelijk dat de ouderen die hier rond de tafel zitten, diep vanbinnen iets heel erg dwarszit. Onderhuids is sprake van een onbegrensde woede en merk je de emotionele schade die is aangericht. Een uitspraak als ‘de overheid is bezig de levensvreugde uit mensen te halen’, geeft aan dat men op z’n zachts gezegd niet blij is met wat hen is overkomen. 

HET ONVOORWAARDELIJK BASISINKOMEN

Op verschillende plekken in de wereld, zoals recentelijk in Finland, wordt reeds geëxperimenteerd met het onvoorwaardelijk basisinkomen. Het staat sociaal gezien erg in de belangstelling als het gereedschap om armoede te bestrijden en meer keuzevrijheid in levens te brengen.  De discussie hierover werd ook op 31 januari gevoerd in het filosofisch café in Wormerveer. Onder leiding van de filosoof Joke Hutteman konden de deelnemers hun visie geven op een fenomeen dat nog steeds veel stof doet opwaaien.

TUSSEN DE WAL EN HET SCHIP

In de Noorderkerk ontmoet ik weer de mensen, voor wie afkomst, bezit of wat je bent niet belangrijk zijn. Afgepeld tot mens, met een enorme rugzak, maar ondanks dat, een glimlach. Een blik vol verwachting als iemand interesse toont in wat hen bezighoudt. Zij komen in aanmerking om een keer per week hier een gratis maaltijd te nuttigen. Het aantal tafels dat bezet is, lijkt groter dan een aantal jaren geleden.

WAAR LIGT DE GRENS ?

De man die voor me staat heeft een doffe blik in de ogen. Hij legt uit dat zijn inkomen bestaat uit AOW en een klein pensioentje. De huur ligt rond de zeshonderd euro. De laatste jaren heeft hij zijn levensstijl steeds naar beneden bijgesteld. Eerst geen vakantie meer, dan de auto weg en zoals hij vertelt 'daarna zullen we zelfs op voedsel moeten proberen te bezuinigen'. Ik kan niet achter de schermen kijken en het verhaal in detail beoordelen maar de tendens is duidelijk. Uit alle berichten en gesprekken, komt een soort rode draad naar voren.